ΔΙΑΦΗΜΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ

Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ κήρυξε την 17^η Οκτωβρίου «Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας» το 1993.
Ο ΟΗΕ και πολλές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις καλούν την παγκόσμια κοινότητα σε επαγρύπνηση για την εξάλειψη της φτώχειας και μας υπενθυμίζουν τις προσπάθειες για την επίτευξη ενός από τους «Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας», του φιλόδοξου προγράμματος του ΟΗΕ για τη μείωση της φτώχειας στο μισό ως το 2015.
Με βάση έκθεση του ΟΗΕ, ένα παιδί πεθαίνει κάθε τρία δευτερόλεπτα από τη φτώχεια, ενώ 1,2 δισεκατομμύριο άνθρωποι ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα.
Στη χώρα μας, το 20% του πληθυσμού απειλείται σήμερα από τον κίνδυνο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, έναντι 15% που είναι ο μέσος κοινοτικός όρος. Η Κομισιόν κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας ότι απειλούνται από τη φτώχεια κοινωνικές ομάδες, όπως οι άνεργοι, οι μονογονικές και πολύτεκνες οικογένειες και οι ηλικιωμένοι.
Σύμφωνα με υπολογισμούς της Ε.Ε, το όριο της φτώχειας ενός μονομελούς νοικοκυριού αντιστοιχεί σε ετήσιο εισόδημα 4.800 ευρώ, ενώ για ένα 4μελές νοικοκυριό ανέρχεται στα 10.800 ευρώ (τιμές 2002)

Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής

Η Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 16 Οκτωβρίου, μέρα που το 1945 ιδρύθηκε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ.

Η Π.Η.Δ. σε αριθμούς κατά την Greenpeace:

• Περισσότεροι από 850 εκ. άνθρωποι εξακολουθούν να πεινούν σε όλο τον κόσμο.
• 2 δισ. άνθρωποι υποφέρουν από χρόνια έλλειψη θρεπτικών ουσιών.
• 40 εκ. άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από πείνα, ενώ καθημερινά παράγονται 356 κιλά δημητριακών ανά άτομο.
• Μεταξύ 1967- 1997, η παγκόσμια παραγωγή δημητριακών αυξήθηκε κατά 84% και ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξήθηκε κατά 67%, εξασφαλίζοντας ένα καθεστώς επισιτιστικής ασφάλειας σε παγκόσμιο επίπεδο.
• Την ίδια περίοδο, το κόστος παραγωγής των τροφίμων μειώθηκε εντυπωσιακά, παρασύροντας σε αντίστοιχη μείωση και τις τιμές τους.
• Η βιομηχανία τροφίμων σπαταλά 40 δις δολάρια σε διαφήμιση.
• Για κάθε δολάριο που ξοδεύει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για την καταπολέμηση του υποσιτισμού στον κόσμο, η βιομηχανία τροφίμων ξοδεύει 500 δολάρια για την προώθηση των επεξεργασμένων τροφίμων.
• Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, αυτή τη στιγμή 300 εκ. ενήλικες σε όλο τον κόσμο είναι παχύσαρκοι. 100 εκ. περισσότεροι από το 1995.
• Μέχρι το 2020, η παχυσαρκία και οι επιπλοκές που δημιουργεί (καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτης και ορισμένοι τύποι καρκίνου) θα ευθύνονται για το 72% των θανάτων παγκοσμίως. Το 1998, το αντίστοιχό ποσοστό ήταν της τάξεως του 60%.
• Από το 1979 μέχρι τα μέσα 1990, η ετήσια κατανάλωση κρέατος στο νότιο ημισφαίριο αυξήθηκε κατά 70 εκ. Τόνους, σε αντίθεση με μια αύξηση 26 εκ. τόνων που σημειώθηκε στο βόρειο ημισφαίριο.
• Οι Η.Π.Α., η Κίνα, η Ε.Ε και η Βραζιλία αποτελούν το 33% του παγκόσμιου πληθυσμού, το οποίο καταναλώνει το 60% της παγκόσμιας παραγωγής μοσχαριού, περισσότερο από το 70% της παγκόσμιας παραγωγής πουλερικών και περισσότερο από το 80% της παραγωγής χοιρινού.
• Στη Ρωσία και στη Βραζιλία, σύμφωνα με στοιχεία του 1996 και 1998, τα υπέρβαρα άτομα αντιπροσωπεύουν το 45,4% και 31,8% του ενήλικου πληθυσμού αντίστοιχα.
• Στις Η.Π.Α. περισσότερο από το 40% των παραγόμενων τροφίμων πετιέται στα σκουπίδια, με κόστος πάνω από 100 δισ. δολάρια για την αμερικάνική κοινωνία. Υπολογίσθηκε ότι το 14% των τροφίμων που καταλήγουν στα σκουπίδια ενός νοικοκυριού βρίσκεται πακεταρισμένο και δεν έχει λήξει.

Αν κάθε αμερικάνος μειώσει την κατανάλωση κρέατος κατά 5%, αν δηλαδή τρώει ένα πιάτο λιγότερο την εβδομάδα, τότε θα παραχθεί ποσότητα δημητριακών ικανή να θρέψει 25 εκατομμύρια ανθρώπους.

Αν οι 670 εκ. τόνοι από την παγκόσμια παραγωγή δημητριακών που προορίζεται για ζωοτροφές μειώνονταν κατά 10%, τα περίσσια δημητριακά θα έφταναν για να θρέψουν 225 εκατομμύρια ανθρώπους.

Τα προϊόντα αδυνατίσματος αντιπροσωπεύουν σήμερα στην Ευρώπη μια αγορά 100 δις. δολαρίων, ποσό που ισοδυναμεί με το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν του Μαρόκου.

5 πολυεθνικές ελέγχουν το 90% του παγκόσμιου εμπορίου δημητριακών.

Μία πολυεθνική, η Μονσάντο ελέγχει το 91% των μεταλλαγμένων σπόρων στον κόσμο.

6 πολυεθνικές (BASF, Bayer, Dow, Dupont, Μonsanto και Syngenta) ελέγχουν το 75-80% της παγκόσμιας αγοράς φυτοφαρμάκων. Το 1994, ο αντίστοιχος αριθμός εταιριών ανερχόταν στις 12.

Η παγκόσμια κατανάλωση κρέατος καταστρέφει δάση σε ραγδαίο ρυθμό. Στην κεντρική Αμερική, τα τελευταία 40 χρόνια, το 40% των τροπικών δασών έχει καταστραφεί ή καεί για να μετατραπεί σε βοσκοτόπια βοοειδών.

10.000 διαφορετικά είδη έχουν χρησιμοποιηθεί από ανθρώπους για την παραγωγή τροφής εδώ και 10.000 χρόνια. Σήμερα, μόνο 150 είδη τρέφουν την ανθρωπότητα και μόνο 12 είδη παρέχουν το 80% της θερμιδικής αξίας - το στάρι, το ρύζι, το καλαμπόκι και η πατάτα καλύπτουν το 60%.

10 ΦΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΙΤΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ

1. «Μα  είσαι τόσο χαζός» Μερικές φορές πάνω στην ένταση της στιγμής, οι γονείς το λένε στο παιδί τους. Όταν όμως το επαναλαμβάνουν συχνά, υπάρχει κίνδυνος εκείνο να το πιστέψει. Δοκιμάστε αντί για αυτό να πείτε: «Ήταν χαζό αυτό που έκανες, δεν είναι έτσι;»
2. «Θα μπορούσες να τα  πας πολύ καλά αν…» Αν και η φράση αυτή εμπεριέχει ένα θετικό μήνυμα  πως πιστεύετε πως το παιδί σας έχει δυνατότητες, ωστόσο, αυτό που φτάνει στα  αυτιά του είναι μάλλον αρνητικό. Μπορείτε να περιμένετε να κάνει κάτι αξιέπαινο και να του πείτε: «Πραγματικά. έχεις βελτιωθεί πολύ».
3. «Γιατί δεν μπορείς να  είσαι σαν…» Αυτό σε καμία περίπτωση δεν Θα μπορούσε να εκληφθεί ως κομπλιμέντο. Στο κάτω κάτω, αν Θέλετε το παιδί σας να μοιάζει με κάποιο άλλο, στην ουσία δεν  θέλετε να είναι ο εαυτός του. Είναι επικίνδυνο να συγκρίνετε.
4. «Εύχομαι να μην είχα  παιδιά» Μπορεί όλοι μας να Το ευχόμαστε αυτό μία φορά στο τόσο, όμως δεν πρέπει να το λέμε. Είναι η μεγαλύτερη απόρριψη για ένα παιδί. Αν αισθάνεστε τόσο εκνευρισμένος για να πείτε κάτι τέτοιο, βγάλτε τον εαυτό σας απο  αυτή την κατάσταση  με το να βγείτε από το δωμάτιο. Είναι ένας καλός τρόπος να αντιμετωπίσετε τέτοιες καταστάσεις έντασης.
5. «Κοίτα τι θυσίασα για το χατίρι σου» Με άλλα λόγια, «αν δεν είχες γεννηθεί, η ζωή μου Θα ήταν πολύ καλύτερη τώρα». Μπορεί να ακουστεί σκληρό, όμως τα παιδιά δεν ζήτησαν να γεννηθούν. Θυμηθείτε πως το να είναι κανείς γονιός, σημαίνει πως έχει αποφασίσει να κάνει παιδί.
6. «Είσαι ψεύτης και κλέφτης» Στα περισσότερα παιδιά αρέσει να παίρνουν κάτι που δεν τους ανήκει και μετά να αρνούνται τα πάντα. Με τη σωστή απάντηση σε τέτοιες περιπτώσεις, τα παιδιά μπορούν να μάθουν από τις εμπειρίες και τα λάθη τους και να συνεχίσουν μπροστά. Αυτό είναι σίγουρα πολύ καλύτερο, από το να κουβαλούν πάντα τις ετικέτες του «κλέφτη» και του «ψεύτη».
7. «Μην είσαι ανόητος. Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι» Είναι κάτι πολύ εύκολο να πει κανείς στο μικρό που φοβάται πως κρύβεται ένα τέρας κάτω από το κρεβάτι του, όμως του δίνετε έτσι το επιζήμιο μήνυμα πως είναι ηλίθιο να φοβάται κανείς και αυτό μπορεί να το κάνει να μη μοιραστεί μαζί σας τους φόβους του στο μέλλον. Ο κόσμος μπορεί να είναι τρομακτικός κι εσείς θα πρέπει να συμπαραστέκεστε του παιδιού σας.
8. «Θα σε παρατήσω» Φωνάζοντας «αν δεν έρθεις εδώ αυτή τη στιγμή, θα φύγω και θα σε παρατήσω εδώ», όταν το παιδί σας έχει σταματήσει σε μια βιτρίνα, το μόνο που καταφέρνετε είναι να του ξυπνήσετε τον πιο δυνατό από τους φόβους του: πως μπορεί να εξαφανισθείτε και να μη γυρίσετε ποτέ πια. Δοκιμάστε να του δώσετε λίγο χρόνο και βάλτε το να διαλέξει τι θέλει: να σας κρατήσει το χέρι ή να το κουβαλήσετε μαζί σας.
9. «Πρέπει πάντα να  υπακούς τους μεγάλους» Ένα παιδί που έχει μάθει να υπακούει σε όλους του μεγάλους, είναι κατ΄ αρχήν το πιο εύκολο θύμα όλων των «κακών μεγάλων», των απαγωγέων, για παράδειγμα. Μάθετε στο παιδί σας να σέβεται τους μεγάλους, εξηγήστε του όμως πως αρκετές
φορές δεν θα πρέπει να υπακούει, ενώ άλλες η γνώμη του είναι εξίσου σημαντική.
10. «Περίμενε, μέχρι να γυρίσει ο πατέρας σου και θα δεις» Το να βάζει κανείς τον ένα γονιό στο ρόλο του τιμωρού, είναι κακό τόσο για τον γονέα όσο και για το παιδί. Ο πατέρας – στην περίπτωση – αυτή γίνεται για το παιδί «κάποιος που πρέπει να φοβάται» και από την άλλη το παιδί
υποφέρει από την αγωνία, περιμένοντας την τιμωρία του.

10 ΥΠΕΡΟΧΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ

1.«Ήσουν πάντα ένα συν στη ζωή μου». Εξηγήστε στο παιδί σας πόσο σημαντική είναι η παρουσία του για σας καθημερινά. Είναι ότι πια υπέροχο μπορεί να ακούσει. Το να ξέρει ένα παιδί  πως είναι ότι καλύτερο συνέβη στη ζωή σας, βάζει τα θεμέλια για να μεγαλώσει με όμορφα συναισθήματα για τον εαυτό του.
2. «Είναι καλό να μιλάς» Όταν ένα παιδί παραπονιέται για κάτι, συνήθως δεν λέει παραμύθια, αλλά ζητά να μάθει με ποιον τρόπο να χειριστεί μια δυσάρεστη κατάσταση. Αντί, λοιπόν, να του πείτε «σταμάτα να λες παραμύθια», δοκιμάστε το «έλα να δούμε μαζί τι θα κάνουμε». Αυτό θα δείξει στο παιδί τις στρατηγικές με τις οποίες θα μπορεί στο μέλλον να αντιμετωπίσει αντίστοιχα προβλήματα, αλλά και Θα του δώσει να καταλάβει ότι ενδιαφερόσαστε για το τι του συμβαίνει.
3. «Είμαι πολύ  περήφανος/η για εσένα. Τα κατάφερες πολύ καλά» Το να γνωρίζει ένα παιδί πόσο υπερήφανοι είναι οι γονείς του για κάτι που έκανε – απλό η περισσότερο σύνθετο – του δίνει κίνητρα για να δοκιμάσει περισσότερο τις δυνάμεις του. Έτσι, δεν χρειάζεται να φοβόσαστε να  επαινείτε συχνά το παιδί σας, ακόμη και για τις πιο μικρές κατακτήσεις του.
4. «Είπα, όχι» Τα παιδιά έχουν ανάγκη τα όρια και την καθοδήγηση. Είναι σημαντικό να συμπεριφέρεστε με σεβασμό στα παιδιά, όμως χρειάζονται και την  ωριμότητά σας για να γνωρίσουν τα μονοπάτια τη υπεύθυνης συμπεριφοράς. Τα  παιδιά που δεν γνωρίζουν περιορισμούς, αισθάνονται ανασφαλή.
5. «Δεν πειράζει να κλαις  ή να νιώθεις στενοχωρημένος» Η πιο κοινή απάντηση σε ένα παιδί που κλαίει, είναι: «Έλα, έλα τώρα μην κλαις». Αυτό όμως περνά στο παιδί το μήνυμα πως είναι αδυναμία το να κλαίει κανείς και πως είναι καλύτερο να κλειδώσει μέσα του τα συναισθήματά του.
Αν το παιδί πονάει ή είναι στενοχωρημένο, δοκιμάστε να του πείτε: «Αν σε πονάει, κλάψε μέχρι να σου περάσει». Δίνοντάς του την άδεια να κλάψει, του δίνετε τη δυνατότητα να αναμετρηθεί το ίδιο με τα συναισθήματά του και όχι με το πώς νομίζετε εσείς πως Θα πρέπει να νιώθει.
6. «Δεν είσαι  υποχρεωμένος να κάνεις οτιδήποτε» Τα παιδιά σήμερα έχουν πολύ φορτωμένο πρόγραμμα. Όλο και με κάτι ασχολούνται: μπαλέτο, μαθήματα μουσική, αθλητισμό. Αρκεί να το πουν οι γονείς και τα παιδιά είναι έτοιμα να κάνουν τα πάντα. Ξεχνάμε, όμως, πως ακριβώς όπως και οι μεγάλοι, έτσι και τα παιδιά έχουν ανάγκη από χρόνο χωρίς να κάνουν τίποτε, να ξεκουραστούν και να ονειροπολήσουν. Ο υπερβολικός προγραμματισμός καταστρέφει τη δημιουργικότητα του παιδιού, αλλά και το Παιχνίδι που χρειάζεται.
7. «Δεν πειράζει να  κάνεις λάθη» Ίσως είναι πάνω από τις δυνάμεις σας το να μείνετε ήρεμοι, όταν το παιδί σας αδειάσει τις κόκκινες νερομπογιές του πάνω στο αγαπημένο σας λευκό τραπεζομάντιλο. Δεν είναι, όμως. τόσο δύσκολο το να το βοηθήσετε να μάθει Πως όλοι κάνουν λάθη. Όλα τα παιδιά έχουν ατυχήματα, καθώς μεγαλώνουν. Το να τα κρατάτε σε απόσταση ή το να φοβούνται μήπως κάνουν κάτι λάθος, σε καμιά περίπτωση δεν τα βοηθά να νιώσουν αυτοπεποίθηση, να μεγαλώσουν νιώθοντας ικανά να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους.
8. «Είσαι πολύ έξυπνος, που τα κατάφερες» Δίνοντας στο παιδί την ευκαιρία να φτιάχνει μόνο του κάτι ή να λύνει δύσκολα παιχνίδια, το κάνει να νιώθει αυτοπεποίθηση πάλι αποτύχει, μπορείτε να  πείτε: «Μπράβο σου, που προσπάθησες». Αν πάλι το κάνει με επιτυχία, έχετε μια πολύ καλή ευκαιρία να το επαινέσετε.
9. «Μου αρέσεις, γιατί είσαι εσύ» Την άνευ όρων αγάπη την έχουμε ανάγκη όλοι. Ένα παιδί χρειάζεται πολύ περισσότερο να ξέρει και να αισθάνεται πως είναι πολύ καλά όπως είναι εκείνη τη στιγμή. Λέγοντάς του κάτι τέτοιο, του λέτε ταυτόχρονα πως δεν χρειάζεται να σας αποδείξει τίποτα: αρκεί που βρίσκεται εκεί για σας.
10. «Σ΄ αγαπώ» Είναι οι πιο όμορφες λέξεις που Θα μπορούσε να ακούσει ένα παιδί. Ως γονείς, οφείλουμε να τις χρησιμοποιούμε τουλάχιστον μία φορά την ημέρα.

Γιατί βρίζει ένα παιδί;

Κάθε φορά που ακούς καινούρια λεξούλα από το στοματάκι του νιώθεις χαρά και περηφάνεια! Είσαι σίγουρη; Τι γίνεται όταν στο λεξιλόγιο του εμφανίζονται βρισιές που σε φέρνουν σε αμηχανία; Γιατί βρίζει; Τι φταίει και τι πρέπει να κάνεις;

Η Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια, Νίκη Ζαρκάδα απαντά


Γιατί βρίζει ένα παιδί;

Ένα παιδί βρίζει γιατί ενδεχομένως:
- Μιμείται τη συμπεριφορά των μεγάλων
- Προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή
- Θέλει να φανεί άνετο ή ανεξάρτητο
- Εκφράζει μια βαθύτερη συναισθηματική ανάγκη
- Είναι ένας τρόπος να «τιμωρήσει» τους γονείς
- Οι παρέες του ενισχύουν αυτή τη συμπεριφορά

Τι μπορείτε να κάνετε;

Αντιδράστε με ψυχραιμία! Είναι πιθανό το παιδί που βρίζει να μην είναι σε θέση να καταλάβει τι ακριβώς σημαίνει η λέξη που είπε. Αυτό που συνήθως αντιλαμβάνεται είναι το «αρνητικό φορτίο» που κουβαλά η λέξη αυτή. Και αυτό είναι κάτι που το καταλαβαίνει πολύ καλά από τις αντιδράσεις των μεγάλων γύρω του. Προσπαθήστε λοιπόν να μη μεταφέρετε στο παιδί το μήνυμα ότι αυτό που μόλις είπε είναι κακό. Μη δέιξετε έντονη δυσαρέσκεια, ντροπή ή θυμό. Τα παραπάνω το ενισχύουν απλά να επαναλάβει μια παρόμοια συμπεριφορά.

Δείξτε συνέπεια στη συμπεριφορά σας (μη γελάτε τη μία και θυμώνετε την άλλη). Δεν έιναι σπάνιο κάποιες φορές η εικόνα ενός μικρού παιδιού που βρίζει να είναι διασκεδστική, να αποτελεί αφορμή για γέλιο ή ακόμα και να προσπαθούν να διδάξουν οι «μεγάλοι» μια «κακιά» λέξη στο μικρό παιδί για να γελάσουν. Από την άλλη, αν τύχει να πει τη λέξη αυτή κάποια στιγμή που δεν έπρεπε, θυμώνουν, έρχονται σε αμηχανία και το μαλώνουν. Αυτή η συμπεριφορά περνά ένα διπλό μήνυμα που μπερδεύει το παιδί, που αναρωτιέται πως γίνεται με την ίδια λέξη να προκαλεί γέλιο και θυμό μαζί!

Μη δίνετε ιδιάτερη προσοχή κάθε φορά που το παιδί σας βρίζει. Εξηγήστε του με ήρεμο και απλό τρόπο πως όταν βρίζει είναι πιθανό να πληγώσει ή να στεναχωρήσει κάποιον. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα παιδιά που δεν εισπράττουν αντίδραση από το κοντινό περιβάλλον τους όταν βρίζουν, σταματάνε να το κάνουν γιατί πολύ απλά το ξεχνούν.

Κρίνετε την πράξη και όχι το ίδιο το παιδί. Για παράδειγμα, δεν του λέμε πόσο κακό παιδί είναι... αλλά πως αυτή είναι μια κακή πράξη.

Αναρωτηθείτε για τη δική σας ευθύνη. Σε κάποιες περιπτώσεις τα παιδιά που είναι μεγαλύτερα συνήθως σε ηλικία μπορεί να χρησιμοποιούν τις βρισιές προκειμένου να μας πληγώσουν, να μας τιμωρήσουν για κάτι που θεωρούν ότι κάναμε λάθος ή για να μας προκαλέσουν. Στην περίπτωση αυτή λοιπόν, το ζητούμενο δεν είναι να αντιμετωπίσουμε το σύμπτωμα , δηλαδή τη βρισιά, αλλά την αιτία που το προκαλεί. Αυτό που έχει αξία να κάνουμε λοιπόν είναι να συζητήσουμε μαζί του, να το ρωτήσουμε τι του συμβαίνει, αν υπάρχει κάτι που το έχει ενοχλήσει, το έχει πληγώσει ή το έχει θυμώσει.

"Δεν έχω διάβασμα για αύριο", αλήθειες και ψέματα

"Μα δε μας έβαλε τίποτα ο κύριος για αύριο", "δεν έχουμε τίποτα", "όχι δεν έχω να διαβάσω για αύριο, η δασκάλα δεν μας έβαλε τίποτα".....
Πόσες φορές έχετε ακούσει όλα αυτά; Πόσες φορές έχετε έρθει αντιμέτωποι με το ψέμα; Και αν το μοιράζεστε και με άλλους γονείς, θα έχετε διαπιστώσει ότι πολλά παιδιά λένε το ίδιο ακριβώς ψέμα!
Τι είναι αυτό που κάνει τα παιδιά να λένε ψέματα; Γιατί δεν διορθώνονται τα πράγματα παρ’ όλες τις προσπάθειες;
Τα περισσότερα παιδιά βαριούνται το διάβασμα και το σχολείο γιατί δεν έχουν ενδιαφέρον γι' αυτά. Λογικό είναι λοιπόν να μη θέλουν να περάσουν το χρόνο τους διαβάζοντας αλλά παίζοντας. Και ο πιο εύκολος τρόπος είναι να πουν ψέματα.
Διδάσκοντας την αξία της αλήθειας
Διαβάστε παραμύθια και πείτε ιστορίες στα παιδιά για να κατανοήσουν πόσο σημαντικό είναι να λέμε την αλήθεια και να αποφεύγουμε τα ψέματα. Μιλήστε μετά για ό,τι διαβάσατε και αναπτύξτε το θέμα (θέλει κουράγιο για να πούμε κάποιες αλήθειες αλλά το ψέμα έχει συνέπειες). Επιβραβεύστε τα όταν είναι ειλικρινείς και αφήστε τα να επωμιστούν τις συνέπειες του ψέματος που είπαν.
Προσπαθήστε να περάσετε το μήνυμα στα παιδιά σας ότι αν σας πουν αυτό που συνέβη θα είστε ψύχραιμοι και δε θα τα τιμωρήσετε. Κάντε τα με τη συμπεριφορά σας να μην φοβούνται να σας πουν την αλήθεια. Αποφεύγετε να λέτε ψέματα στα παιδιά σας διότι θα το καταλάβουν και θα θεωρούν ότι αφού και οι γονείς λένε ψέματα μπορούν να λένε και τα ίδια.
Εκδηλώστε τα συναισθήματα σας κι αποφύγετε τις ταμπέλες
Εξηγήστε στα παιδιά σας πως νιώσατε όταν σας είπαν ψέματα "ένιωσα λύπη όταν μου πες ψέματα για αυτό, θα ήταν καλύτερο να μου πεις ότι κουράστηκες/ βαρέθηκες/ ... ή να το συζητήσουμε και να βρούμε μαζί μια λύση". Είναι προτιμότερο από το να κάνετε χρήση ταμπελών όπως "είσαι ψεύτης", "έχεις το πρόβλημα να λες ψέματα" και λοιπά.
Δώστε χρόνο στις αλλαγές
Το να αλλάξουν μερικά πράγματα που αφορούν τη μη επιθυμητή συμπεριφορά δεν είναι ακατόρθωτο. Θέλει όμως το χρόνο του. Επιμείνετε σε όσα αποφασίσετε να ακολουθήσετε. Προσπαθήστε να καταλάβετε το λόγο που τα παιδιά λένε ψέματα κάθε φορά. Και κάθε φορά συζητήστε μαζί τους σε ήρεμους τόνους. Εάν εκείνη τη στιγμή δεν είστε ψύχραιμοι είναι καλύτερα να πείτε "τώρα δε μπορώ να μιλήσουμε. Πήγαινε στο δωμάτιο σου και όταν ηρεμήσω θα συζητήσουμε".

Κάντε το διάβασμα ενδιαφέρον
Ο χρόνος που περνάτε με τα παιδιά σας διαβάζοντας για την επόμενη μέρα μπορεί να γίνει δημιουργικός κι ευχάριστος. Ξεκινήστε με τα πιο πολλά ή τα δυσκολότερα μαθήματα. Χρησιμοποιήστε τρόπους που βοηθούν το παιδί να καταλάβει (χρώματα, αντικείμενα από τα παιχνίδια του, τη φαντασία σας, διαλόγους). Κάντε διαλείμματα ανάμεσα σε κάθε μάθημα που τελειώνει. Τηρείτε αυστηρά το χρόνο των διαλειμμάτων. Θαυμάστε την πρόοδο του και επιβραβεύστε τις σωστές απαντήσεις. Δώστε κίνητρο για να είναι συγκεντρωμένο και να τελειώσετε έγκαιρα, ώστε μετά να δείτε μια ταινία, να κάνετε μια δραστηριότητα, ή οτιδήποτε ευχάριστο.